Σκολίωση Ενηλίκων

 

ΣΚΟΛΙΩΣΗ ΕΝΗΛΙΚΩΝ
Η σκολίωση των ενηλίκων αφορά ένα ευρύ φάρμα παραμόρφωσης της σπονδυλικής στήλης στην ενήλικη ζωή. Περιλαμβάνει την ιδιοπαθή σκολίωση, η οποία παραμένει αθεράπευτη στην εφηβική ηλικία και προχωράει στην ενήλικη ζωή με χειροτέρευση της παραμόρφωσης και εμφάνιση πλέον πόνου. Επίσης περιλαμβάνει την εκφυλιστική σκολίωση, η οποία προκαλείται από εκφύλιση των δίσκων, την σκολίωση που προκαλείται από κατάγματα της σπονδυλικής στήλης και τις νευρομυϊκές σκολιώσεις οι οποίες εμφανίζονται σε ασθενείς με μυϊκές δυστροφίες και άλλα νευρομυϊκά προβλήματα της ενήλικης ζωής.

Βασική διαφορά από την παιδική σκολίωση, είναι ότι οι ασθενείς με σκολίωση ενηλίκων έχουν αρκετό πόνο, ο οποίος άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίον έρχονται στον γιατρό. Το μέγεθος της σκολίωσης στους ενήλικες είναι αρκετά μεγάλο και συχνά επιδεινώνεται με το χρόνο. Επίσης, πρόκειται για ‘σκληρές’ σκολιώσεις, δηλαδή παραμορφώσεις που δεν ισιώνουν εύκολα, γεγονός που αποτελεί την μεγάλη πρόκληση κατά την χειρουργική αντιμετώπιση. Ο πόνος είναι συνηθισμένος λόγω της εκφύλισης των δίσκων και των αρθρώσεων. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν νευρολογικά σημεία από πίεση των νεύρων. Συχνά η σκολίωση λόγω της ηλικίας συνοδεύεται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας ή και επίσημη οστεοπόρωση, που είναι κάτι που μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην θεραπεία του ασθενούς.

 
ΣΥΝΤΗΡHΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Στις περισσότερες περιπτώσεις η αγωγή είναι μη χειρουργική και συνίσταται σε ασκήσεις φυσικής αντοχής που βοηθούν τον ασθενή να διατηρεί το επίπεδο ενέργειας και δραστηριότητας σε υψηλά επίπεδα και να ελέγχει τον πόνο της σπονδυλικής στήλης. Αυτή η φυσική άσκηση σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία και την λογική χρήση των παυσίπονων μπορεί να βοηθήσει αρκετούς ασθενείς. Συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθούν και επισκληρίδιες ενέσεις κορτιζόνης, ειδικά όταν υπάρχει πίεση των νεύρων. Η τοποθέτηση κηδεμόνα είναι σπάνια αποτελεσματική στην σκολίωση των ενηλίκων. Ο βασικότερος λόγος είναι ότι οι κηδεμόνες δεν είναι ανεκτοί από τους ενήλικους ασθενείς και πέραν αυτού, οδηγεί και στην χειροτέρευση της κατάστασης των μυών. Μπορούν παρόλα αυτά να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς οι οποίοι δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργείο και μπορεί να τους βοηθήσει, να έχουν κάποια ανακούφιση.  Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί στους ασθενείς με σκολίωση είναι η οστεοπόρωση με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

 
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Το χειρουργείο συνιστάται σε ασθενείς των οποίων η σκολίωση προχωράει και ο πόνος τους δεν ελέγχεται με την συντηρητική αγωγή. Επίσης άλλη μια ένδειξη είναι η ύπαρξη νευρολογικών ευρημάτων ή πόνος στα κάτω άκρα. Αντενδείξεις για το χειρουργείο είναι η μεγάλη ηλικία, δηλαδή ασθενείς οι οποίοι δεν είναι αρκετά υγιείς ώστε να μπορούν να αντέξουν ένα χειρουργείο, καθώς και ασθενείς με σοβαρή οστεοπόρωση. Το χειρουργείο στους ενήλικες μπορεί να γίνει όλο από πίσω ή σε συνδυασμό με πρόσθιο χειρουργείο. Πολύ συχνά χρειάζονται σημαντικές οστεοτομίες (αφαίρεση οστού) σε πολύ σκληρές παραμορφώσεις ή και αφαίρεση ολόκληρων σπονδύλων στην προσπάθεια να ευθυγραμμιστεί η σπονδυλική στήλη όσο είναι δυνατόν. Στα πλαίσια του χειρουργείου πολύ συχνά οι δίσκοι αντικαθίστανται με οστικά μοσχεύματα για να αυξηθεί η πιθανότητα της σπονδυλοδεσίας.
Η ταχύτητα ανάρρωσης μετά από το χειρουργείο σκολίωσης των ενηλίκων είναι ανάλογη με την έκταση του χειρουργείου. Επίσης είναι ανάλογη με την ηλικία του ασθενή και με την προηγούμενη φυσική του κατάσταση. Οι περισσότεροι ασθενείς γυρίζουν πίσω στις πλήρεις δραστηριότητες 3 μήνες μετά το χειρουργείο και στην χειρότερη των περιπτώσεων γύρω στους 6 με 9 μήνες μετά το χειρουργείο. 
Οι περισσότεροι ασθενείς με σκολίωση των ενηλίκων είναι πολύ πιο ευχαριστημένοι με το χειρουργείο παρά με την συντηρητική αγωγή, παρά την ταλαιπωρία ή και τις πιθανές επιπλοκές. 
 
« επιστροφή
© Papadopoulos Hlias | All rights reserved