ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου



Η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι η πιο συνηθισμένη πάθηση, της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Πρόκειται για μία πάθηση, η οποία αποτελεί πολύ συχνή αιτία πόνου στα κάτω άκρα (ισχιαλγία). 

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους και ουσιαστικά λειτουργούν για να απορροφούν τους κραδασμούς της σπονδυλικής στήλης. Κάθε δίσκος είναι σκληρός από έξω (ονομάζεται ινώδης δακτύλιος) και εσωτερικά περιέχει ένα μαλακό πυρήνα, που ονομάζεται πηκτοειδής πυρήνας.
Η κήλη του δίσκου δημιουργείται όταν ο σκληρός δακτύλιος σχιστεί. Έτσι, ο πυρήνας από το εσωτερικό του δίσκου θα γλιστρήσει μέσα στον σπονδυλικό σωλήνα και θα πιέσει κάποιο νεύρο.
Εκτός από την μηχανική πίεση, ο πηκτοειδής πυρήνας ερεθίζει με χημικούς τρόπους τα νεύρα, προκαλώντας φλεγμονή και πόνο.

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου - Αίτια


Τα βασικότερα αίτια για την εμφάνιση της κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι το απότομο stress λόγω κάποιου ατυχήματος. Αυτό μπορεί να είναι η άρση βάρους ή η στροφή και κάμψη της μέσης. Η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου μπορεί επίσης να δημιουργηθεί σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Οι παράγοντες κινδύνου για μια κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι:

 • Η ηλικία
Όσο μεγαλώνουμε οι δίσκοι μας αλλοιώνονται (κατ’ αντιστοιχία της αλλοίωσης του δέρματος και της εμφάνισης ρυτίδων). Η εκφύλιση αυτή του δίσκου ονομάζεται «δισκοπάθεια» (πολλοί αναφέρονται σ’ αυτή καταχρηστικά με τον όρο κήλη).

Ο τρόπος ζωής
Η έλλειψη άσκησης, το υπερβολικό βάρος καθώς και κάπνισμα, οδηγούν στην κακή λειτουργία των μεσοσπονδυλίων δίσκων.

Η κακή στάση
Η κακή στάση και η επαναλαμβανόμενη άρση βάρους ή οι στροφές της μέσης προκαλούν stress στους δίσκους.
 

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Συμπτώματα

 
Τα συμπτώματα που θα εκδηλωθούν με την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου περιλαμβάνουν:
•Οξύ ή χρόνιο πόνο στη μέση, ο οποίος χειροτερεύει με το βήχα η το φτέρνισμα

• Μυϊκό σπασμό ή κράμπες στη μέση

• Ισχιαλγία – πόνος, ο οποίος ξεκινάει από τον γλουτό και κατεβαίνει μέχρι τη γάμπα ή τα δάχτυλα του ποδιού

• Αδυναμία του ποδιού ή αδυναμία όλου του κάτω άκρου

 

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Διάγνωση


Η διάγνωση για την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου θα πρέπει να πραγματοποιείται από εξειδικευμένο χειρουργό σπονδυλικής στήλης. Η διάγνωση στηρίζεται κυρίως στο ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, στη φυσική του εξέταση καθώς και στα διάφορα διαγνωστικά test.
H φυσική εξέταση αφορά κυρίως στα νεύρα των κάτω άκρων. Αυτό σημαίνει ότι ελέγχεται η κινητικότητα, η αισθητικότητα, αλλά και τα αντανακλαστικά των κάτω άκρων.
Η κύρια απεικονιστική εξέταση που απαιτείται κατά κανόνα είναι η μαγνητική τομογραφία. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις συστήνεται και η αξονική τομογραφία.
  

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Θεραπεία


Η θεραπεία για την αντιμετώπιση της κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου συνήθως είναι συντηρητική.
Οι περισσότερες περιπτώσεις κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου δε χρειάζονται χειρουργείο.

Γι΄ αυτό το λόγο, στους περισσότερους ασθενείς, αρχικά δίνουμε συντηρητική θεραπεία και με βάση τα αποτελέσματα αυτής, αποφασίζουμε για χειρουργείο η όχι.
Δυστυχώς, δε μπορούμε να αναγνωρίσουμε εκ των προτέρων ποιοι είναι οι ασθενείς που δε θα ανταποκριθούν  στην συντηρητική αγωγή. Η σοβαρή αδυναμία είναι ένδειξη άμεσης χειρουργικής επέμβασης προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργία του νεύρου.
 

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Συντηρητική Θεραπεία


Η συντηρητική θεραπεία που ακολουθεί ο ασθενής, περιλαμβάνει:
  • Αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία αναμειγνύονται με μυοχαλαρωτικά καθώς και με ναρκωτικά οπιοειδή παυσίπονα για να ελαττωθεί ο οξύς πόνος.
     
  • Συνδυασμός ζεστού – κρύου επί της οσφυϊκής μοίρας για 24 έως 48 ώρες.
     
  • Απαγορεύεται ο ασθενής να μείνει στο κρεβάτι. Η κατάκλιση μπορεί να είναι μοιραία, π.χ. να προκαλέσει θρόμβωση (πήξιμο) του αίματος στις φλέβες των ποδιών. Για την αποφυγή κατάκλισης, χορηγούνται παυσίπονα και σε ορισμένες περιπτώσεις ζώνη οσφύος. Η ζώνη δεν προκαλεί ατροφία των μυών. Βεβαίως, όταν περάσει η κρίση του πόνου καλύτερη επιλογή είναι η εκγύμναση των μυών του σώματος αντί της χρήσης ζώνης.
     
  • Φυσικοθεραπεία (στις περιπτώσεις που ο πόνος επιμένει). Όταν ο πόνος περάσει η φυσικοθεραπεία δεν έχει ιδιαίτερη αξία.
     
Όσο πιο κλασσική είναι η φυσικοθεραπεία τόσο πιο αποτελεσματική είναι τελικά (σε σχέση δηλαδή με τη χειροπρακτική, την οστεοπαθητική, τον βελονσιμό κτλ).
Κατά τη συντηρητική θεραπεία, δε χρειάζονται ενέσεις. Οι ενέσεις είναι μόνο για νοσοκομειακή επείγουσα χρήση και στο σπίτι ο ασθενής καλύπτεται με χάπια. Η χρήση των ενέσεων ωφελεί μόνο στην ταχύτητα εισχώρησης του φαρμάκου στην κυκλοφορία για να φτάσει στην περιοχή που πονάει. Τα χάπια απορροφούνται από το στομάχι για να μπουν στο αίμα, γι’αυτό και τελικά αργεί σχετικά η δράση τους. Η μόνη ουσιαστική διαφορά μεταξύ χαπιού και ένεσης είναι ότι το φάρμακο απορροφάται πλήρως με την ένεση. Αυτό συμβαίνει διότι το φάρμακο μπαίνει κατευθείαν στο σώμα, ενώ στο χάπι κάποιο ποσοστό (περίπου 5%) δεν απορροφάται και χάνεται.
Τόσο οι ενέσεις όσο και τα χάπια, δια του αίματος θα φτάσουν στο στομάχι. Αν υπάρχει ευαισθησία θα το βλάψουν και τα δύο. Συνεπώς, με τις ενέσεις δεν προστατεύεται παραπάνω το στομάχι.
 

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Χειρουργική Αγωγή


Η χειρουργική αγωγή για την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου επιλέγεται στην περίπτωση που, παρά τη συντηρητική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν. Αν ο ασθενής εξακολουθεί να νιώθει πόνο ή αν έχει στοιχεία νευρολογικής βλάβης (αδυναμία των μυών του κάτω άκρου), τότε η θεραπεία γίνεται μέσω χειρουργικής επέμβασης.
Σκοπός του χειρουργείου είναι η αφαίρεση του μέρους του δίσκου, το οποίο πιέζει το νεύρο. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η απελευθέρωση του νεύρου. Το χειρουργείο αυτό ονομάζεται δισκεκτομή. Η πρακτική σήμερα είναι να γίνει το χειρουργείο αυτό με μικρές τομές με την χρήση μικροσκοπίου (ονομάζεται ΜΙΚΡΟΔΙΣΚΕΚΤΟΜΗ). Στα πλαίσια των μικρών τομών, η εγχείρηση αυτή γίνεται και διαμέσου σωλήνων διαμέτρου 1,5 έως 2 εκατοστών. Οι σωλήνες προκαλούν ελάχιστο έως μηδενικό τραύμα στους μύες. Έτσι, ο ασθενής επανέρχεται στις δραστηριότητες πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι με τις κλασικές τομές, ενώ εκμηδενίζεται η απώλεια αίματος. 
 
Η σπονδυλοδεσία δε χρειάζεται αρχικά σε περίπτωση κήλης δίσκου που προκαλεί ισχιαλγία. Μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις με συνδυασμένη σοβαρή οσφυαλγία και ισχιαλγία ή άλλα προβλήματα  ενδείκνυται σπονδυλοδεσία.
Η αρθροπλαστική οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (δηλαδή η αντικατάσταση δίσκου με τεχνητό δίσκο) σήμερα δεν έχει αποδείξει ότι έχει σοβαρό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες μεθόδους.
 

 

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Διαδερμική Δισκεκτομή


Η διαδερμική δισκεκτομή πραγματοποιείται μέσω της εισαγωγής μιας βελόνας. Με αυτόν τον τρόπο ο δίσκος καταστρέφεται και συνεπώς και η κήλη, η οποία πιέζει το νεύρο και προκαλεί ισχιαλγία.
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι διαδερμικής δισκεκτομής. Οι πιο συνηθισμένοι είναι:
  • η χρήση υπέρηχων (RF)
     
  • η χρήση Laser
     
  • η χρήση θερμότητας (IDET)
     
  • οι μηχανικοί τρόποι αφαίρεσης του δίσκου
Επίσης σήμερα υπάρχει η δυνατότητα χρήσης διαλείμματος αλκοόλης που είναι σε μορφή τζελ ,το οποίο καταστρέφει τον δίσκο (Disco-gel).
Η διαδερμική δισκεκτομή έχει περιορισμένες ενδείξεις και αποτελεσματικότητα. Συνήθως χρειάζεται αρκετό χρονικό διάστημα μέχρις ότου φανούν τα αποτελέσματά της και αυτά είναι σε περίπου 50% των περιπτώσεων.

Η διαδερμική δισκεκτομή δεν έχει καμία ένδειξη σε:
  • μεγάλους δίσκους
  • ελεύθερα σπονδυλικά τεμάχια μέσα στον σπονδυλικό σωλήνα
  • περιπτώσεις όπου υπάρχει νευρολογική βλάβη

Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου – Μετεγχειρητική Πορεία


Η μετεγχειρητική πορεία για τους περισσότερους ασθενείς είναι αρκετά θετική και οι ασθενείς απολαμβάνουν σειρά πλεονεκτημάτων:
  • Άμεση κινητικότητα
     
  • Ταχεία επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες (η δραστηριότητα αυξάνεται με κάθε έγερση)
     
  • Ελάχιστη διάρκεια νοσηλείας (κάποιες φορές επιστρέφουν το ίδιο απόγευμα στην οικία τους)
     
  • Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος στην περιοχή της τομής ο οποίος ελέγχεται με παυσίπονα
Μέχρις ότου αφαιρεθούν τα ράμματα (1 εβδομάδα έως 10 μέρες), οι ασθενείς θα πρέπει τυπικά να ξεκουράζονται. Η κόπωση από το χειρουργείο καθώς και ο πόνος γύρω από την περιοχή του τραύματος περιορίζονται στις 10 μέρες.
Για τις 6 πρώτες βδομάδες, ο ασθενής θα πρέπει να αποφεύγει σκυψίματα, στροφές και άρση βάρους. Μετά τις 6 βδομάδες επιτρέπεται η ήπια αεροβική άσκηση, όπως διάδρομος και ποδήλατο. Μετά τους 3 μήνες επιτρέπονται αθλήματα που περιλαμβάνουν σωματική επαφή (μπάσκετ κτλ). Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στη δουλειά του σε διάστημα περίπου 10 ημερών από το χειρουργείο.
Για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απαγορεύεται η άρση βάρους, οι στροφές ή κάμψεις της μέσης, ενώ ο γιατρός θα παρακολουθεί την εξέλιξη του ασθενούς.

 

 

ΑΘΗΝΑ
Υψηλάντου 18, 10678 Αθήνα
Τηλ γραμματείας +30 6956 483599
Τηλ Ιατρείου 30 210 7218719
e-mail: [email protected]

ΛΕΥΚΩΣΙΑ
215 Λ. Σπύρου Κυπριανού 2047
Στρόβολος, Λευκωσία. Κύπρος
AIMIS Spine
Tηλ γραμματείας +357 22476600
© 2020 Δρ. Ηλίας Χ. Παπαδόπουλος. All rights reserved.