Προβλήματα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) και αντιμετώπισή τους

Στο βίντεο ο Δρ. Ηλίας Παπαδόπουλος μιλά για τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, με έμφαση στη σκολίωση, και για την αντιμετώπισή τους. Ακολουθούν οι μορφές της σκολίωσης και ο τρόπος διάγνωσης, όπως τα περιγράφει ο ίδιος στη σελίδα για την εφηβική ιδιοπαθή σκολίωση.

Οι μορφές της σκολίωσης

• Συγγενής σκολίωση: οφείλεται σε εκ γενετής διαταραχή του σχηματισμού των σπονδύλων και εμφανίζεται από τη βρεφική ηλικία.
• Νευρομυϊκή σκολίωση: εμφανίζεται σε ασθενείς με μυϊκές δυστροφίες και άλλα νευρομυϊκά προβλήματα, συνήθως στην παιδική ηλικία.
• Εκφυλιστική σκολίωση ή σκολίωση των ενηλίκων: αναπτύσσεται αργότερα στη ζωή και οφείλεται στην εκφύλιση των αρθρώσεων και κυρίως του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
• Ιδιοπαθής σκολίωση: η πιο συχνή μορφή, άγνωστης αιτίας, που εξελίσσεται κατά τη φάση της ταχείας ανάπτυξης της εφηβείας.

Η ιδιοπαθής σκολίωση χωρίζεται ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης σε νηπιακή (έως 3 ετών), παιδική (3 έως 9 ετών) και εφηβική (9 έως 18 ετών), στην οποία ανήκει το 80% των περιπτώσεων. Ο κίνδυνος προόδου είναι αυξημένος στη φάση της μέγιστης ανάπτυξης, που στα κορίτσια τοποθετείται γύρω στα 11 έτη και στα αγόρια γύρω στα 13. Τα κορίτσια χρειάζονται θεραπεία 8 φορές συχνότερα από τα αγόρια.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Συνήθως ο παιδίατρος ή η νοσοκόμα του σχολείου κάνουν πρώτοι τη διάγνωση, με το τεστ της επίκυψης (Adam’s test): το παιδί σκύβει μπροστά με τεντωμένα γόνατα και φαίνεται καθαρά η ασυμμετρία του κορμού. Το επόμενο βήμα είναι η ακτινογραφία σε όρθια θέση, όπου η σκολίωση μετριέται σε μοίρες με τη μέθοδο Cobb. Η μαγνητική τομογραφία χρειάζεται σε συγκεκριμένες, σπάνιες περιπτώσεις, όπως όταν υπάρχουν νευρολογικά ευρήματα.

Για τη θεραπεία, δείτε τις σελίδες για τη σκολίωση και τον κηδεμόνα.