ΣΚΟΛΙΩΣΗ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Η σκολίωση των ενηλίκων αφορά ένα ευρύ φάρμα παραμόρφωσης της σπονδυλικής στήλης στην ενήλικη ζωή.

Βασική διαφορά από την παιδική σκολίωση, είναι ότι οι ασθενείς με σκολίωση ενηλίκων έχουν αρκετό πόνο, ο οποίος άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίον έρχονται στον γιατρό. Η σκολίωση στους ενήλικες συχνά επιδεινώνεται με το χρόνο με ταυτόχρονο επιδείνωση του πόνου και αύξηση των δυσκολιών στην καθημερινή ζωή.

Η σκολίωση στην ενήλικη ζωή, αφορά ‘σκληρές’ σκολιώσεις, δηλαδή παραμορφώσεις που δεν ισιώνουν εύκολα, γεγονός που αποτελεί την μεγάλη πρόκληση κατά την χειρουργική αντιμετώπιση.

Σκολίωση Ενηλίκων – Τύποι

Οι τύποι σκολίωσης ενηλίκων είναι:

  • Ιδιοπαθής σκολίωση, η οποία παραμένει αθεράπευτη στην εφηβική ηλικία και εξελίσσεται στην ενήλικη ζωή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της παραμόρφωσης, καθώς και τη δημιουργία εντονότερου πόνου.
  • Εκφυλιστική σκολίωση, η οποία προκαλείται από εκφύλιση των δίσκων.
  • Σκολίωση που προκαλείται από κατάγματα της σπονδυλικής στήλης.
  • Νευρομυϊκές σκολιώσεις, οι οποίες εμφανίζονται σε ασθενείς με μυϊκές δυστροφίες και άλλα νευρομυϊκά προβλήματα της ενήλικης ζωής.

Ο πόνος είναι συνηθισμένος λόγω της εκφύλισης των δίσκων και των αρθρώσεων. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν νευρολογικά σημεία από πίεση των νεύρων. Συχνά η σκολίωση λόγω της ηλικίας συνοδεύεται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας ή και επίσημη οστεοπόρωση, που είναι κάτι που μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην θεραπεία του ασθενούς.

ΣΥΝΤΗΡHΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Η μη χειρουργική αγωγή είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι δεν έχει επιτυχία και οι ασθενείς με το πέρασμα του χρόνου επιδεινώνονται όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα τον όλο και μεγαλύτερο περιορισμό της δραστηριότητος τους. Ως εκ τούτου, η συντηρητική αγωγή συνιστάται για ήπιες περιπτώσεις σκολίωσης ενηλίκων, και αφορά ασκήσεις φυσικής αντοχής που βοηθούν τον ασθενή να διατηρεί το επίπεδο ενέργειας και δραστηριότητας σε υψηλά επίπεδα και να ελέγχει τον πόνο της σπονδυλικής στήλης. Αυτή η φυσική άσκηση σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία και την λογική χρήση των παυσίπονων μπορεί να βοηθήσει αρκετούς ασθενείς.

Συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθούν και επισκληρίδιες ενέσεις κορτιζόνης, ειδικά όταν υπάρχει πίεση των νεύρων. Η τοποθέτηση κηδεμόνα είναι σπάνια αποτελεσματική στην σκολίωση των ενηλίκων. Ο βασικότερος λόγος είναι ότι οι κηδεμόνες δεν είναι ανεκτοί από τους ενήλικους ασθενείς και πέραν αυτού, οδηγεί και στην χειροτέρευση της κατάστασης των μυών. Μπορούν παρόλα αυτά να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς οι οποίοι δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργείο και μπορεί να έχουν κάποια ανακούφιση.

Ένα ακόμα πράγμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί στους ασθενείς με σκολίωση ενήλικων με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή είναι η οστεοπόρωση.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Το χειρουργείο συνιστάται σε ασθενείς των οποίων η σκολίωση προχωράει και ο πόνος τους δεν ελέγχεται με την συντηρητική αγωγή. Επίσης άλλη μια ένδειξη είναι η ύπαρξη νευρολογικών ευρημάτων ή πόνος στα κάτω άκρα.

Αντενδείξεις για το χειρουργείο είναι η μεγάλη ηλικία, δηλαδή ασθενείς οι οποίοι δεν είναι αρκετά υγιείς ώστε να μπορούν να αντέξουν ένα χειρουργείο, καθώς και ασθενείς με σοβαρή οστεοπόρωση.

Το χειρουργείο στους ενήλικες μπορεί να γίνει όλο με οπίσθια προσπέλαση επί της σπονδυλικής στήλης ή σε συνδυασμό με πρόσθιο χειρουργείο (δηλαδή δια της κοιλιάς). Πολύ συχνά χρειάζονται σημαντικές οστεοτομίες (αφαίρεση οστού) σε πολύ σκληρές σκολιώσεις στην προσπάθεια να ευθυγραμμιστεί καλύτερα η σπονδυλική στήλη. Στα πλαίσια του χειρουργείου πολύ συχνά οι δίσκοι αντικαθίστανται με οστικά μοσχεύματα για να αυξηθεί η πιθανότητα της σπονδυλοδεσίας.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η ταχύτητα ανάρρωσης μετά από το χειρουργείο σκολίωσης των ενηλίκων είναι ανάλογη με την έκταση του χειρουργείου. Επίσης είναι ανάλογη με την ηλικία του ασθενή και με την προηγούμενη φυσική του κατάσταση.

Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται στις δραστηριότητες τους 3 μήνες μετά το χειρουργείο ή στην χειρότερη των περιπτώσεων γύρω στους 6 με 9 μήνες μετά το χειρουργείο.

Οι περισσότεροι ασθενείς με σκολίωση των ενηλίκων είναι πολύ πιο ευχαριστημένοι με το χειρουργείο παρά με την συντηρητική αγωγή, παρά την ταλαιπωρία ή και τις πιθανές επιπλοκές.